| Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp |
| Auteur |
Bericht |
irmaatje1978 Baby

Geregistreerd: 21-7-2010 Berichten: 6 Woonplaats: noord brabant
|
Geplaatst: Wo 28 Jul 2010, 20:28 Onderwerp: |
|
|
Lieve Imke ,
Gisteren was het alweer 4 weken geleden, dat ik afscheid van je heb moeten nemen. Ik mis je zóóóó meisje. Het is alsof het gisteren is gebeurd. Mama probeert de draad weer een beetje op te pakken, maar dat is best wel moeilijk. Er gaat géén dag voorbij dat ik niet aan je denk.
Ik hou ziels veel van je kleine meid.
Dikke kus
-xxx- mama |
|
| Naar boven |
|
 |
Memmie Puber


Geregistreerd: 30-8-2008 Berichten: 2336
|
Geplaatst: Do 29 Jul 2010, 22:49 Onderwerp: |
|
|
och meissie toch....4 weekjes...het is nog zo 'vers'...
Heel veel sterkte!
 |
|
| Naar boven |
|
 |
Cindy1980 Kiddo


Geregistreerd: 4-5-2007 Berichten: 1772 Woonplaats: Roermond
|
Geplaatst: Vr 30 Jul 2010, 10:54 Onderwerp: |
|
|
 |
|
| Naar boven |
|
 |
preggie KoK verslaafde

Geregistreerd: 20-11-2004 Berichten: 8505 Woonplaats: Rotterdam
|
Geplaatst: Za 31 Jul 2010, 20:11 Onderwerp: |
|
|
Lieve Imke,
je was zo welkom... Wat verschrikkelijk dat je nu niet bij je mama kon blijven.
De hemel heeft er een prachtig engeltje bij... Zorg je een beetje goed voor je mama....
 |
|
| Naar boven |
|
 |
irmaatje1978 Baby

Geregistreerd: 21-7-2010 Berichten: 6 Woonplaats: noord brabant
|
Geplaatst: Zo 08 Aug 2010, 12:11 Onderwerp: |
|
|
Lieve Imke ,
Ik mis je zóóó, de leegte die je hebt achter gelaten is enorm.
Er gaat géén dag voorbij dat mama niet aan je denkt.
Ik hou ziels veel van je
Dikke kussss -xxxxxxxx-
Liefs van je mama |
|
| Naar boven |
|
 |
Noor82 Kleuter


Geregistreerd: 20-6-2009 Berichten: 1251 Woonplaats: Groningen
|
Geplaatst: Zo 08 Aug 2010, 12:15 Onderwerp: |
|
|
 |
|
| Naar boven |
|
 |
marieke_dm Baby


Geregistreerd: 28-2-2009 Berichten: 220
|
Geplaatst: Zo 08 Aug 2010, 12:44 Onderwerp: |
|
|
Heel veel sterkte met dit enorme verlies.
voor Imke
Ik lees dat je geen partner hebt... ik hoop dat je steun kunt vinden bij je familie of vrienden/vriendinnen!!
Groetjes, Marieke |
|
| Naar boven |
|
 |
Vicky S Kiddo


Geregistreerd: 2-9-2006 Berichten: 1953 Woonplaats: Leuven, Belgie
|
Geplaatst: Zo 08 Aug 2010, 14:20 Onderwerp: |
|
|
Veel sterkte met dit grote verlies...
Heb 2j geleden dezelfde keuze moeten maken (zelfde reden, zelfde zsduur) ... kiezen voor je dochtertje...
hoop voor je dat je alles meegemaakt hebt zoals je het wou, goed van haar hebt kunnen afscheid nemen, want ervaar dat dat heel belangrijk is/was...
veel sterkte
mama van Maud  |
|
| Naar boven |
|
 |
Zonneschijn KoK verslaafde


Geregistreerd: 23-12-2005 Berichten: 7979 Woonplaats: Alphen aan den Rijn
|
Geplaatst: Di 10 Aug 2010, 23:11 Onderwerp: |
|
|
Heel veel sterkte met je verlies Het is ook niet niks om voor zo'n keuze te staan en dan ook nog zo'n moeilijke beslissing moeten nemen.
Ik hoop dat je veel steun hebt van je familie/vrienden. Helaas hoor ik nog TE vaak dat dit niet het geval is (en elke keer ben ik daar verbaasd over)
Nogmaals sterkte
Liefs, Evelien  |
|
| Naar boven |
|
 |
San 27 Kletstante


Geregistreerd: 6-4-2008 Berichten: 4949 Woonplaats: Hoogeveen
|
Geplaatst: Wo 11 Aug 2010, 7:04 Onderwerp: |
|
|
 |
|
| Naar boven |
|
 |
mama me Baby


Geregistreerd: 15-5-2009 Berichten: 42
|
Geplaatst: Wo 11 Aug 2010, 12:10 Onderwerp: |
|
|
Sterkte! |
|
| Naar boven |
|
 |
irmaatje1978 Baby

Geregistreerd: 21-7-2010 Berichten: 6 Woonplaats: noord brabant
|
Geplaatst: Do 12 Aug 2010, 17:44 Onderwerp: |
|
|
Bedankt voor jullie lieve berichtjes. Ik kijk momenteel niet iedere dag op dit forum, dus vandaar mijn late reactie.
Ik heb goed afscheid van Imke kunnen nemen en kijk daar met een fijn gevoel op terug. Het is inderdaad een moeilijke keuze, die ik heb genomen.
Kiezen voor mijn dochtertje, je weet in je achterhoofd dat het de beste keuze is. Maar het is zo zuur, oneerlijk enz
Ik krijg tot nog toe voldoende steun van familie/vrienden. Ik merk ook wel, het onbegrip wat je soms krijgt. En dat doet pijn, en merk als ik er zelf niet over praat dat er dan bijna niet over gesproken wordt. Sommige durven niet aan je te vragen hoe het met me gaat. Terwijl ik dat wel fijn vind als ze dat aan me vragen, ook al komen er soms ineens de tranen. Zo weet ik dat ze nog niet vergeten is.
Gelukkig heb ik zoals hier en op een andere site lotgenoten gevonden om daar mee te praten. Mijn verhaal kwijt te kunnen, en de steun en begrip krijgen die ik soms in mijn eigen omgeving mis.
Groetjes Irma, mama van Imke  |
|
| Naar boven |
|
 |
Vicky S Kiddo


Geregistreerd: 2-9-2006 Berichten: 1953 Woonplaats: Leuven, Belgie
|
Geplaatst: Do 12 Aug 2010, 19:06 Onderwerp: |
|
|
| irmaatje1978 schreef: | en merk als ik er zelf niet over praat dat er dan bijna niet over gesproken wordt. Sommige durven niet aan je te vragen hoe het met me gaat. Terwijl ik dat wel fijn vind als ze dat aan me vragen, ook al komen er soms ineens de tranen. Zo weet ik dat ze nog niet vergeten is.
|
zo herkenbaar gevoel... helaas....  |
|
| Naar boven |
|
 |
Zonneschijn KoK verslaafde


Geregistreerd: 23-12-2005 Berichten: 7979 Woonplaats: Alphen aan den Rijn
|
Geplaatst: Do 12 Aug 2010, 23:27 Onderwerp: |
|
|
| Vicky S schreef: | | irmaatje1978 schreef: | en merk als ik er zelf niet over praat dat er dan bijna niet over gesproken wordt. Sommige durven niet aan je te vragen hoe het met me gaat. Terwijl ik dat wel fijn vind als ze dat aan me vragen, ook al komen er soms ineens de tranen. Zo weet ik dat ze nog niet vergeten is.
|
zo herkenbaar gevoel... helaas....  | Zeker herkenbaar. Echter vergeet niet dat het voor veel van die mensen ook moeilijk is. Wat moet je nu zeggen? Ja, IETS , maar soms is het gewoon moeilijk om iets te zeggen, je weet niet hoe die persoon reageert.
Ondanks dat ik het zelf heb meegemaakt, vind ik het toch moeilijk om andere mensen die iets dergelijks (of iets anders vreselijks) hebben meegemaakt er naar te vragen.
Maar goed, ik heb daar gewoon mee leren omgaan. Zodra ik merkte (of dacht te merken ) dat een ander persoon niet wist hoe of wat te vragen. Dan begon ik er gewoon zelf over. Alhoewel, ik denk dat ik toen wel al een stuk verder was.
Ik had gelukkig ook gewoon zwangerschapsverlof en ben na het verlof mijn werkuren gaan opbouwen. Ik hoefde de hele wereld dus niet snel weer tegen te komen. Gelukkig maar, want zo heb ik veel tijd gehad om het te kunnen verwerken. Mede ook doordat ik veel heb geschreven.
(niet dat ik het al verwerkt had tijdens mijn verlof hoor, ik heb het niet voor niets weer moeten opbouwen, wat een heftige periode is geweest)
Ik ben blij te horen (eh lezen) dat je goed afscheid hebt kunnen nemen van Imke en dat je daar met een fijn gevoel op terug kijkt. Datzelfde heb ik. Trouwen daar ben je maanden van te voren mee bezig en dit moest binnen een aantal dagen geregeld worden. Als ik er nu op terug kijk, zou ik niets, maar dan ook niets anders hebben willen doen.
En ik denk dat dat de basis het begin van de verwerking is. Dat moet dus ook gewoon goed zijn.
Nogmaals heel veel sterkte
Liefs, Evelien  |
|
| Naar boven |
|
 |
|